ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه، روز دوشنبه به آنکارا سفر کرد و در نشستی مهم با رجب طیب اردوغان، رئیسجمهور ترکیه، دیدار کرد؛ نشستی که برای سرمایهگذاری میان دو کشور اهمیت زیادی داشت.
دیدار این دو سیاستمدار برجسته و صریحالهجه جهان، طبق معمول، به موضوع انرژی مربوط میشد.
در دیدار پوتین و اردوغان چه گذشت؟
در حال حاضر، ترکیه پس از آلمان دومین واردکننده بزرگ گاز طبیعی روسیه در اروپا است. اهمیت ترکیه برای روسیه و این جایگاه، طی سال گذشته و در پی تنشهای سیاسی میان روسیه و اتحادیه اروپا بر سر اوکراین، بیش از پیش افزایش یافته است. این تنشها به وضع تحریمهایی علیه روسیه انجامید و این کشور را واداشت برای همکاری در حوزه انرژی به مناطق دورتری چشم بدوزد؛ ترکیه در این میان گزینهای مهم است.
در نشست آنکارا، پوتین و اردوغان پروتکلی برای گسترش همکاریهای انرژی میان دو قدرت امضا کردند. دو کشور اطمینان دارند که تا سال ۲۰۲۰ میتوانند حجم مبادلات تجاری دوجانبه سالانه را به رقم چشمگیر ۱۰۰ میلیارد دلار برسانند.
از دیگر نتایج این دیدار، اعلام رهبر روسیه مبنی بر کنار گذاشتن برنامههای احداث خط لوله گاز به اروپا از مسیر بلغارستان بود. روسیه در عوض قصد دارد در آینده برای ایجاد قطب گازی در جنوب اروپا، به ترکیه روی بیاورد.
انتظار میرود این نتیجه بر سرمایهگذاری کلی در
ترکیه، بهعنوان گذرگاهی میان شرق و غرب، تأثیر چشمگیری بگذارد. ترکیه که با اروپا روابط نزدیکی دارد و با روسیه نیز همکاری میکند، تنها از تنشهای کنونی میان اروپا و روسیه سود خواهد برد و تأثیر این وضعیت بر اقتصاد ترکیه، در نهایت به افزایش سرمایهگذاری در آینده میانجامد.
اردوغان و پوتین: تفاوتها
با وجود همکاری میان آنها، در نگاه نخست تفاوتهای پوتین و اردوغان در سیاست خارجی و رویکردشان به دیگر کشورهای جهان، بسیار چشمگیر است.
پوتین بهخوبی بهعنوان مدافع و حامی سرسخت بشار اسد، رئیسجمهور بحرانزده سوریه، شناخته میشود و از عبدالفتاح سیسی، رئیسجمهور جدید مصر، نیز حمایت کرده است؛ در حالی که اردوغان آشکارا با هر دو مخالفت کرده و حتی سیسی را «دیکتاتور» خوانده و خواستار مداخله بیشتر در سوریه شده است.
هنگامی که روسیه در اوایل همین سال کریمه را به خاک خود ضمیمه کرد، اردوغان از نخستین کسانی بود که به نمایندگی از تاتارهای کریمه اعتراض کرد؛ مردمی با پیشینه ترکتبار که پس از تسلط روسیه، با سختیها و روزگار دشواری روبهرو شدهاند.
بنابراین این پرسش مطرح میشود: اگر پوتین و اردوغان در نگاه نخست تا این اندازه با هم تفاوت دارند، چگونه توانستهاند چنین رابطهای با یکدیگر برقرار کنند؟
اردوغان و پوتین: شباهتها
اگر کمی عمیقتر به شخصیت هر دو نفر نگاه کنید، میبینید که در واقع میتوان گفت در برخی موارد از یک قماشاند؛ تفاوتهای بنیادین میان آنها بهندرت به چالشهای علنی تبدیل میشود و شاید احترام متقابلی میانشان وجود دارد که تنها میتواند به سود هر دو کشور باشد.
شباهتی که نمیتوان انکار کرد، تلاش هر دو نفر برای تحکیم قدرت در کشورهای خودشان است.
اوایل امسال، اردوغان در انتخابات ریاستجمهوری پیروز شد و از نخستوزیری ترکیه به ریاستجمهوری رسید؛ اقدامی که بسیاری آن را نخستین گام برای تغییر قانون اساسی ترکیه و تحکیم بیشتر حاکمیت او بر این کشور میدانند. پوتین نیز در شرایطی که شاید بحثبرانگیزتر بود، در سال ۲۰۱۲ سومین دوره ریاستجمهوری خود را به دست آورد؛ مخالفانش را سرکوب کرد و در این مسیر بسیاری از مخالفان سیاسی را به زندان انداخت، و حتی قانونی را به تصویب رساند که برخی شکلهای اعتراض در روسیه را ممنوع میکرد.
هر دو مرد همچنین افرادی با باورهای دینی راسخ هستند؛ پوتین ملیگرایی متعصب و پیرو کلیسای ارتدکس روسیه است، در حالی که اردوغان به ایمان مسلمان خود افتخار میکند؛ ایمانی که در طول سالها بر شیوه حکمرانی او تأثیر گذاشته است. باورها و دیدگاههای راسخ آنها باعث شده هر دو از شکوه گذشته الهام بگیرند. اردوغان یاد امپراتوری عثمانی را گرامی میدارد و در ادای احترام به گذشته ترکیه، املاک وسیعی در امتداد تنگه بسفر در استانبول میسازد.
در حالی که پوتین رؤیای دوران فرمانروایان تزاری و شوروی را در سر میپروراند و بازگشت کریمه به روسیه را جبران خون روسهایی میداند که در طول قرن نوزدهم در این شبهجزیره ریخته شد.
بنابراین، با توجه به اینکه ظاهراً وجوه اشتراک این دو مرد بیش از چیزی است که در نگاه اول به نظر میرسد، شاهد شکلگیری رابطهای چشمگیر میان ترکیه و روسیه بودهایم. با دو رهبر قدرتمند روبهرو هستیم که دیدگاهها و برنامههای عملیاتیشان تفاوت بسیاری با هم دارد. همکاری پوتین و اردوغان در بلندمدت تنها میتواند به سود ترکیه باشد، زیرا هنگام تعاملات تجاری دو کشور، این تفاوتها کنار گذاشته میشوند؛ روسیه و ترکیه توانستهاند روابطشان را در حوزههای مختلف از یکدیگر تفکیک کنند و ترکیه نیز از موقعیت منحصربهفرد خود برای تقویت روابط تجاری میان روسیه و اروپا بهره ببرد.
Cameron Deggin
بنیانگذار و مدیرعامل Property Turkey
کامرون دیگین بنیانگذار و مدیرعامل Property Turkey است. او که پیشتر در حوزه مالی فعالیت میکرد و دارای مدرک حسابداری حرفهای FCCA است، پس از تشخیص پتانسیل سرمایهگذاری در ترکیه، این شرکت را در سال ۲۰۰۱ تأسیس کرد. کامرون با بیش از دو دهه تحلیل بازار املاک ترکیه، بهطور منظم به سرمایهگذاران بینالمللی مشاوره میدهد و دیدگاههای او در رسانههایی از جمله فایننشال تایمز و بیبیسی بازتاب مییابد.
مشاهده پروفایل کامل نویسنده →