home درباره ترکیه

درباره ترکیه

به‌ روز رسانی شده: 13 Apr 2021

تهیه شده : 14 May 2013


ترکیه با موقعیتی منحصربه‌فرد در محل تلاقی اروپا و آسیا، نقشی محوری در تاریخ جهان داشته است. این کشور همچون مانع و پلی میان دو قاره عمل کرده و به یکی از کانون‌های مهم مسیر تجاری تبدیل شده است؛ مسیری که نه‌تنها رونق را برای کشور به ارمغان آورد، بلکه زمینه‌ساز آمیزه فرهنگی غنی‌ای شد که امروز در ترکیه وجود دارد.


در محل تلاقی اروپا و آسیا

ترکیه با هشت کشور مرز مشترک دارد: ارمنستان، ایران و جمهوری آذربایجان در شرق؛ گرجستان در شمال‌شرق؛ بلغارستان و یونان در شمال‌غرب؛ و عراق و سوریه. در طول قرن‌ها، کشمکش‌ها، فتوحات و تغییر قدرت‌های گوناگونی رخ داده که همگی این کشور را به جایگاه امروزی‌اش، یعنی دروازه‌ای میان خاورمیانه، آسیا و اروپا، شکل داده‌اند.

نقشه امپراتوری عثمانی


فرهنگ ترکی

فرهنگ ترکیه در ۱۰۰ سال گذشته دستخوش تحولی گسترده شده است. پیش از ۱۹۲۳، امپراتوری عثمانی کشوری چندقومیتی بود. بااین‌حال، گروه‌های قومی و مذهبی از یکدیگر جدا بودند و با هم معاشرت نمی‌کردند؛ هر گروه هویت مستقل خود را حفظ می‌کرد. اما با شکل‌گیری جمهوری ترکیه، این وضعیت تغییر کرد و کشور به‌سوی رویکردی حرکت کرد که فرهنگ‌های گوناگون را درهم می‌آمیخت تا هویتی ملی پدید آورد.

امروزه ترکیه کشوری مدرن با مجموعه‌ای متنوع از فرهنگ‌های درهم‌تنیده است که مسلمانان، یهودیان، یونانیان، ارمنی‌ها و سوری‌ها را دربرمی‌گیرد. همچنین تفاوت چشمگیری میان زندگی روستایی و زندگی جهان‌وطنانه وجود دارد؛ ترک‌های ساکن مناطق روستایی سبک زندگی محافظه‌کارانه‌تری دارند، درحالی‌که ساکنان شهرها به سبک زندگی مدرن‌تری روی می‌آورند.

ترکیه حدود ۸۰ میلیون شهروند دارد. سه‌چهارم جمعیت این کشور ترک‌تبار و عمدتاً مسلمانانی ترقی‌خواه هستند. جمعیت بزرگی از کردهای مسلمان نیز در ترکیه زندگی می‌کنند که حدود ۱۸٪ از جمعیت کشور را تشکیل می‌دهند. در چند سال گذشته، شمار زیادی از پناهندگان سوری نیز به ترکیه آمده‌اند و گمان می‌رود حدود ۳٫۵ میلیون نفر از آن‌ها در این کشور زندگی کنند.

جمعیت ترکیه عمدتاً جوان است و از نظر اقتصادی و اجتماعی رو به پیشرفت. شمار بیشتری از متخصصان جوان به شهرها مهاجرت می‌کنند؛ روندی که چهره مراکز شهری ترکیه را تغییر می‌دهد و به رونق اقتصاد آن کمک می‌کند.


تاریخ ترکیه

پیش از آن‌که ترکیه به جمهوری تبدیل شود، سرزمین آن زیر فرمان امپراتوری عثمانی بود. دولت عثمانی در سال ۱۲۹۹ با اتحاد شماری از قبایل ترک شکل گرفت. بااین‌حال، این دولت تنها پس از فتح قسطنطنیه در سال ۱۴۵۳ واقعاً به امپراتوری تبدیل شد. از آن زمان تا سال ۱۶۸۳، امپراتوری عثمانی با رشته‌ای از فتوحات و یورش‌ها به سرزمین‌ها و قبایل دیگر، به گسترش خود ادامه داد. در اوج اقتدار منطقه‌ای امپراتوری عثمانی، این امپراتوری بر جمعیتی بیش از ۱۵٬۰۰۰٬۰۰۰ نفر فرمانروایی می‌کرد.

این امپراتوری قدرتمند در قرن هجدهم رو به فروپاشی گذاشت؛ رشته‌ای از جنگ‌ها به عثمانی‌ها آسیب زد، چراکه آن‌ها در جبهه‌های متعدد و درگیر با بسیاری از سرزمین‌های تحت سلطه خود می‌جنگیدند.

با آغاز جنگ جهانی اول، دوران عثمانی‌ها به پایان رسیده بود و در سال ۱۹۲۳ جمهوری ترکیه شکل گرفت. مصطفی کمال آتاتورک یکی از بنیان‌گذاران این جنبش نوین بود. آتاتورک، افسر ارتش عثمانی و ترکیه، در جریان جنگ استقلال ترکیه رهبری جنبش ملی ترکیه را بر عهده داشت.

پس از پیروزی، آتاتورک فرایند تبدیل امپراتوری عثمانی به یک دولت-ملت اروپایی را آغاز کرد. او بر افتتاح مدارس جدید نظارت داشت، برنامه‌های اصلاحات دولتی را آغاز کرد و مالیات‌ها را کاهش داد. ظهور این شیوه نوین حکومت در ترکیه، آغاز تبدیل این کشور به ملتی مدرن و اروپایی بود.


سیاست در ترکیه

در ژوئیه ۲۰۱۸، ترکیه نظام پارلمانی ۹۵ساله خود را کنار گذاشت و نظامی را جایگزین آن کرد که همه قدرت سیاسی را در دفتر ریاست‌جمهوری متمرکز می‌کرد. رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه که در همان تاریخ برای دومین دوره سوگند یاد کرد، مجموعه‌ای از قوانین، مقررات و نهادها را به‌طور اساسی دگرگون کرده است.

رئیس‌جمهور اختیار دارد وزیران، بسیاری از قضات و کارمندان دولتی و یک یا چند معاون رئیس‌جمهور را مستقیماً منصوب کند؛ این سمت جایگزین معاون رئیس‌جمهوری می‌شود که پیش‌تر انتخاب می‌شد. اردوغان همچنین بودجه ملی را تعیین خواهد کرد.

اگرچه ممکن است چنین به نظر برسد که رئیس‌جمهور قدرت نهایی را در اختیار دارد، پارلمان ترکیه همچنان از نفوذ قابل‌توجهی برخوردار است. پارلمان اختیار دارد فرمان‌های ریاست‌جمهوری را لغو کند و رئیس‌جمهور نمی‌تواند قانونی را که پارلمان تصویب کرده است با صدور فرمان لغو کند. همچنین رئیس‌جمهور نمی‌تواند در حوزه‌هایی که قانون اساسی به‌طور مشخص قانون‌گذاری درباره آن‌ها را به پارلمان واگذار کرده است، فرمان صادر کند. این حوزه‌ها شامل مجازات‌های کیفری، اعلام جنگ یا اجازه ورود نیروهای خارجی به خاک ترکیه می‌شوند.


جغرافیای ترکیه


ترکیه چیزی فراتر از سواحل زیباست. این کشور چشم‌اندازهای طبیعی متنوع و غنی‌ای دارد. ترکیه که با سه دریا احاطه شده، حدود ۸۰۰۰ کیلومتر خط ساحلی دارد. کشور به هفت منطقه جغرافیایی تقسیم می‌شود: اژه، آناتولی مرکزی، آناتولی شرقی، آناتولی جنوب‌شرقی، دریای سیاه، مرمره و منطقه مدیترانه‌ای. بزرگ‌ترین پهنه خشکی ترکیه آناتولی است که این کشور را به آسیا پیوند می‌دهد. بیشتر آناتولی از دشت‌های ساحلی باریک و فلات‌های مرتفع تشکیل شده است. در شرق، بخش عمده زمین‌ها کوهستانی است و به سامانه‌های رودخانه‌ای بزرگ پیوند دارد.

• مساحت کل: ۷۸۳, ۵۶۲ کیلومتر مربع
• آب‌وهوا: تابستان‌های گرم و خشک و زمستان‌های ملایم
• بلندترین نقطه: کوه آرارات، ۵٬۱۶۶ متر
• پایین‌ترین نقطه: دریای مدیترانه، ۰ متر

این مناطق گوناگون آب‌وهوای متفاوتی نیز دارند؛ ویژگی‌ای که ترکیه را از دیگر کشورها متمایز می‌کند. در امتداد سواحل دریای مدیترانه و اژه، تابستان‌ها گرم و خشک و زمستان‌ها خنک و پرباران است. مناطق ساحلی در امتداد دریای سیاه معمولاً در تابستان از دیگر نواحی ساحلی ترکیه خنک‌تر و پرباران‌تر هستند.

در مناطق مرتفع و دور از ساحل، ماه‌های زمستان برف می‌بارد؛ موضوعی که به شکل‌گیری صنعت اسکی ترکیه انجامیده است، به‌طوری‌که حتی از سواحل مدیترانه‌ای ترکیه نیز می‌توان به پیست‌های اسکی دسترسی داشت.



حقایق باورنکردنی درباره ترکیه