آرامگاههای عثمان و اورخان بر فراز تپهای، در ورودی پارک توپخانه در شهر
بورسا قرار دارند. عثمان غازی بنیانگذار و نخستین سلطان امپراتوری عثمانی بود. پسرش اورخان جانشین او شد و بورسا را فتح کرد؛ شهری که سپس بهمدت ۱۳۰ سال پایتخت امپراتوری عثمانی بود. آرامگاههای اصلی در زلزلهای که در سال ۱۸۵۵ در بورسا رخ داد، کاملاً ویران شدند. این بناها در سال ۱۸۶۸ به دستور سلطان عبدالعزیز و به سبک عثمانی بازسازی شدند و آرامگاههایی که امروز پابرجا هستند، همان بناهای بازسازیشدهاند.

آرامگاه عثمان از میان این دو آرامگاه تزئینات بیشتری دارد و در میان ویرانههای نمازخانهای قرار گرفته که در اصل بخشی از صومعهای بیزانسی به نام سنت الیه بوده است. آرامگاه اورهان بر روی موزاییکهای کف صومعه سنت الیه ساخته شده و ۱۴ تابوت دیگر نیز در آن قرار دارد؛ از جمله تابوتهای اورهان، همسر و فرزندانش.
عثمان غازی در سال ۱۲۵۸ به دنیا آمد. بنا بر افسانهها، روزی خواب دید درختی از سینهاش میروید. ریشهها و شاخههای درخت رشد کردند و آسیا، اروپا و آفریقا را فراگرفتند. شیخ و راهنمای معنوی عثمان که او برای دریافت راهنماییهای اسلامی مرتب به وی رجوع میکرد، خوابش را نشانهای دانست از اینکه نوادگانش سرانجام بر هر سه قاره مسلط خواهند شد. پیش از آنکه خانوادهاش بتوانند خواب او را به واقعیت تبدیل کنند، بیلیک عثمان درست در مرز امپراتوری بیزانس قرار داشت و با پیوستن افراد بسیاری به قلمرو رو به گسترش او، جایگاهش بالاتر میرفت؛ پناهندگانی از شرق نیز در میان آنها بودند. با ورود شمار زیادی از این افراد، عثمان میتوانست فشار بر بیزانسیها را ادامه دهد؛ امپراتوریای که در آن زمان رو به زوال کامل بود.
عثمان در سال ۱۳۲۶ درگذشت؛ پس از آنکه پایههای امپراتوریای را بنا نهاد که تا سال ۱۹۲۲ دوام آورد. پسرش اورهان رهبری را از او به ارث برد و به دستور پدرش عمل کرد تا او را زیر گنبدهای نقرهای به خاک بسپارند. اورهان به گسترش امپراتوری پدرش ادامه داد و در اوایل دوران فرمانروایی خود، شهر مهم بورسا را از بیزانسیها گرفت.

امپراتوری عثمانی در تاریخ طولانی و موفق ۶۰۰ ساله خود فراز و نشیبهای بسیاری را تجربه کرد، اما برای درک کامل نگاه عثمانیها به خودشان و هدفشان در زندگی، باید خاستگاه و روند شکلگیری این امپراتوری را بهخوبی شناخت.
عثمانیها که در آغاز بیلیکی کوچک و ترک بودند و جامعهای غازیمحور داشتند، رشد کردند و به یکی از قدرتمندترین امپراتوریهای تاریخ اولیه تبدیل شدند. با توجه به اهمیتی که عثمانیهای نخستین برای سبک زندگی غازی و دفاع از اسلام قائل بودند، بهتر میتوان درک کرد که این امپراتوری چگونه در سدههای ۱۴۰۰ و ۱۵۰۰ میلادی به اوج قدرت رسید.