در ارتفاعات سرسبز سلجوک، در منطقه اژه ترکیه، روستایی کوچک و بیادعا با حدود ۶۰۰ ساکن قرار دارد. این روستا دور از چشم پنهان شده و تنها راه رسیدن به آن، جادهای طولانی و پرپیچوخم است که از کوه افسوس بالا میرود. بااینحال، هر هفته صدها گردشگر یکروزه ترک و خارجی راهی این کوه میشوند؛ چون درباره دلایل متعدد بازدید از شیرینجه شنیدهاند؛ یکی از معدود روستاهای ترکیه که هنوز رونق دارد.
در سال ۲۰۱۲، وقتی پیشبینیهای مایاها درباره آخرالزمان در اینترنت فراگیر شد، معنویتگرایان عصر جدید گفتند شیرینجه، در نزدیکی مکانی که گفته میشد محل عروج مریم مقدس است، از آیندهای شوم در امان میماند. حدود ۶۰٬۰۰۰ نفر با این باور که انرژی مثبت زمین دلیل این اتفاق است، با امید به اینکه یک روز دیگر زنده بمانند، به روستا سرازیر شدند. اقامت در هتلهای معدود روستا برای برگزاری مراسم مراقبه در سکوت، کسبوکارهای محلی را از این استقبال ناگهانی شگفتزده کرد. البته حالا میدانیم که مایاها اشتباه کرده بودند یا کسی نوشتههایشان را نادرست تفسیر کرده بود و آن رویداد فاجعهبار هنوز اتفاق نیفتاده است. در هر صورت، مردم محلی با شگفتی از جایگاه مقدسی که جنبش عصر جدید به این روستا داده، لذت میبرند.

افسانههای محلی میگویند بردگان آزادشده از شهر باستانی افسوس شیرینجه را بنا کردند؛ روستایی که پیشتر چیرکینجه نام داشت و معنای آن «زشت» است. هرچند از حضور آنها چیزی باقی نمانده، این روستا موزهای زیبا در فضای باز است که زندگی پیش از جنگ استقلال ترکیه در سال ۱۹۲۳ را به تصویر میکشد. در آن دوران، ترکها و یونانیهای بسیاری در روستاهای سراسر کشور در کنار یکدیگر زندگی میکردند. حاصل آن، ترکیبی از میراثهای فرهنگی است که در معماری منحصربهفرد برخی خانهها بهخوبی دیده میشود. بیشتر خانههای شیرینجه با سقفهای سفالی قرمزرنگ و دیوارهای سفید، سبک متداول عثمانی در قرن نوزدهم را دارند؛ اما چند بنای قدیمیتر هنوز ویژگیهای یونانی، مانند بالکنهای چوبی و کرکرههای پنجره، را به نمایش میگذارند. این ساختمانها که گاهی سه طبقه ارتفاع دارند، از نشانههای شاخص و چشمگیر خیابانهای سنگفرششده روستا هستند.

شیرینجه که یادآور پیوند یونانی و ترک نیز هست، دو کلیسا دارد؛ اما کلیسای سنت جان باپتیست در بخش جنوبی روستا بیش از همه مورد توجه قرار میگیرد. این کلیسای کوچک اما چشمنواز پس از سالها بیتوجهی رو به ویرانی گذاشت، تا اینکه وزارت فرهنگ و گردشگری ترکیه در سال ۲۰۱۵ کار مرمت آن را به مناقصه گذاشت. شاید بپرسید چرا، وقتی مردم محلی مسلمان هستند؛ اما این منطقه به گردشگری مذهبی شهرت فراوان دارد و زائران برای دیدن افسوس در نزدیکی آن، یکی از هفت کلیسای مذکور در کتاب مکاشفه یوحنا در عهد جدید کتاب مقدس، به اینجا میآیند. در حیاط کلیسای سنت جان، فوارهای کوچک با تندیس مریم مقدس نمادی شاخص از میراث مسیحی آن است و بازدیدکنندگان اغلب هنگام آرزو کردن، سکهای در آن میاندازند. درون کلیسا، سقف گنبدی و ستونهای نگهدارنده بهخوبی کاربری آن را بهعنوان مکانی برای عبادت نشان میدهند.

اگرچه بیشتر بازدیدکنندگان برای گشتوگذاری یکروزه به شیرینجه میآیند، چند هتل در این روستا پذیرای گردشگران مستقلی هستند که بهدنبال تجربهای اصیل از ترکیه، دور از اقامتگاههای تفریحی معمول هستند. این هتلهای بازسازیشده بر حفظ دکوراسیون و طراحی اصیل تمرکز دارند و بهخوبی میراث فرهنگی شیرینجه را به نمایش میگذارند. هتل نیسانیان نمونهای درخشان از این هتلهاست. خانهها و کلبههای بازسازیشده که در چندین ساختمان پراکندهاند، حسوحال خانهای دور از خانه را در یک روستای سنتی ترکیه به مهمانان منتقل میکنند. دیوارهای بلند سنگی، شومینههای بزرگ و پرشعله و ایوانهای چوبی، همگی به شکلگیری فضایی با دکوراسیونی اصیل کمک میکنند. شیرینجه اولِری هتلی متفاوت دیگر است که از مجموعهای چشمگیر از اشیای عتیقه از سراسر ترکیه پر شده است.

با وجود محبوبیت شیرینجه میان بازدیدکنندگان خارجی، این روستا همچنان به ریشههای فرهنگی خود پایبند مانده و خوراکهای اصیل و قدیمی غذای سنتی ترکی را حفظ کرده است. رستورانهای روستا غذاهای ترکی خوشمزهای را با قیمتهای مناسب سرو میکنند. رستوران آرتمیس معروفترین و قدیمیترین رستوران اینجاست. هر روز، اتوبوسهای بزرگ گردشگری برای صرف ناهار مفصل بوفه توقف میکنند. پیشنهاد میکنیم مزهها، یا پیشغذاهای ترکی، را امتحان کنید؛ از جمله حمص، سالاد بادمجان، سبزیجات تفتدادهشده، زیتون و نان برشته. اگر کمی احساس گرسنگی میکنید، منمن را هم امتحان کنید؛ غذای مخصوص صبحانه و ناهار که با گوجهفرنگی، فلفل، پیاز و تخممرغ تهیه میشود.

تقریباً غیرممکن است که بدون خرید سوغاتی از شیرینجه برگردید. از آنجا که این روستا قرنها از مراکز خرید بزرگ دور بوده، مردم محلی کالاهای موردنیازشان را خودشان تولید کردهاند و حالا آنها را به گردشگران میفروشند. صابون روغن زیتون، رومیزیهای نخی، مرباهای خانگی و ترشی سبزیجات تنها چند نمونه از کالاهای عرضهشده هستند. بازار مرکزی بهدلیل تنوع زیاد، بهترین جا برای خرید است. بستنی ترکی خانگی و آبمیوه تازهای را هم امتحان کنید که از میوههای باغهای اطراف تهیه میشود.

بهدلیل موقعیت مرتفع شیرینجه، چشماندازهای این روستا بهقدری تماشایی هستند که میتوانند زینتبخش صفحات هر مجله معتبر گردشگری باشند. این چشماندازها تا دوردست امتداد پیدا میکنند و در افق محو میشوند؛ باغها و زمینهایی را دربرمیگیرند که مردم محلی، با روحیه خودکفایی، در آنها کشاورزی میکنند. کوهنوردان و طبیعتگردان اغلب راهنمایان محلی آشنا با گیاهان و جانوران منطقه را برای همراهی در گشت یکروزه استخدام میکنند. همچنین در ماههای خاصی از سال، مردم محلی در ورودی روستا اسبسواری را بهعنوان راه دیگری برای گشتوگذار عرضه میکنند.

شیرینجه بهخاطر شرابهای خانگیاش که از قرن ۱۸ تولید میشوند، در سراسر جهان شهرت دارد. این شرابها فقط از انگور تهیه نمیشوند و طعمهای نامتعارفشان را از میوههای باغهای اطراف میگیرند. حاصل کار، مجموعهای شگفتانگیز از طعمهاست که میتوانید در جلسههای چشیدن شراب، در بیشتر فروشگاهها، امتحان کنید. انار، بلوبری، سیب، توتفرنگی، تمشک و آلو چند نمونه از این میوهها هستند. بعضیها میگویند شراب بسیار غلیظ است و آن را با لیموناد رقیق میکنند؛ اما به قول مردم ترکیه، نوش جان!

اتوبوسهای محلی به روستا نمیروند، بنابراین بسیاری از افراد تورهای خصوصی یا گروهی همراه با راهنما را از شهرهای نزدیک، کوش آداسی و سلجوک، انتخاب میکنند. راه دیگر این است که خودرو کرایه کنید و تابلوهای جادهای را دنبال کنید تا یک روز را با آسودگی و طبق برنامه خودتان بگذرانید. در ورودی روستا پارکینگ وجود دارد.
مدیر عملیات
نزیر 'نز' جان، مدیر عملیات در Property Turkey و نویسندهای در زمینه فرهنگ ترکی، سبک زندگی و زندگی روزمره در سراسر این کشور است. از زمان پیوستن به این شرکت، او به خوانندگان بینالمللی کمک کرده تا درک بهتری از چگونگی زندگی، کار و استقرار در ترکیه به دست آورند.
مشاهده پروفایل کامل نویسنده →
"{{ rec.video.title }}"
