home وبلاگ Property Turkey تاریخ و فرهنگ ترکیه

تاریخ و فرهنگ ترکیه

Nezir Can به قلم: Nezir Can
تهیه شده 03 Jul 2013
به‌ روز رسانی شده 01 Aug 2023

تاریخ می‌گوید ترکیه در حاشیه دشت‌های کهن بین‌النهرین قرار دارد و گهواره تمدن نیز بوده است. این موضوع دیدگاهی جذاب درباره ترکیه و چگونگی شکل‌گیری هنجارهای فرهنگی به‌دست جوامع گوناگون به ما می‌دهد. در قرن بیستم، این کشور از فرهنگ‌های سنتی اسلامی به‌سوی فرهنگی حرکت کرد که تأثیر زیادی از غرب پذیرفته بود. این دو تأثیر در کشورهای دیگر اغلب با یکدیگر در تعارض‌اند، اما ترکیه توانست آن‌ها را با موفقیت و هماهنگی در هم بیامیزد.

ترکیه میان دو قاره آسیا و اروپا گسترده شده و میراث تمدن‌های باستانی را با آرمان‌های مدرن پیوند می‌دهد. از چشم‌اندازهای باشکوه تا شهرهای پرجنب‌وجوش، ترکیه گواهی بر بافته‌ای پیوسته در حال تحول از تاریخ بشری است. در این مقاله، تاریخ جذاب و فرهنگ گوناگون ترکیه را بررسی می‌کنیم؛ از خاستگاه‌های باستانی و ظهور و سقوط امپراتوری‌های بزرگی مانند عثمانی‌ها گرفته تا سنت‌های ماندگاری که هویت این کشور را شکل داده‌اند.

فرهنگ ترکیه

 

تاریخ ترکیه

 

تاریخ باستان: خاستگاه تمدن‌ها

ریشه‌های تاریخ ترکیه به نخستین تمدن‌هایی بازمی‌گردد که در آناتولی، بخش مرکزی ترکیه، شکوفا شدند. سکونتگاه‌های نوسنگی مانند چاتال‌هویوک (۷۵۰۰ تا ۵۷۰۰ پیش از میلاد) نمونه‌هایی اولیه از جوامع سازمان‌یافته را به نمایش می‌گذارند. در هزاره‌های بعد، فرهنگ‌های چشمگیری پدیدار شدند؛ از جمله هیتی‌ها که از قرن هفدهم تا دوازدهم پیش از میلاد شکوفا بودند.

در قرن هشتم پیش از میلاد، مهاجران یونانی به سواحل اژه و مدیترانه رسیدند و دولت‌شهرهای برجسته‌ای مانند بیزانتیوم (که بعدها قسطنطنیه و امروزه استانبول نام گرفت) و اسمیرنا (ازمیر امروزی) را بنیان گذاشتند. نفوذ یونان بر این منطقه اثر گذاشت و هنر، معماری و زبان آن را تحت تأثیر قرار داد.

 

امپراتوری روم و دوران بیزانس

در سال ۱۳۳ پیش از میلاد، جمهوری روم آناتولی را به قلمرو خود ضمیمه کرد و این منطقه را زیر سلطه روم درآورد. در سده‌های بعد، آناتولی در قالب امپراتوری روم شرقی یا امپراتوری بیزانس شکوفا شد. بیزانتیوم در سال ۳۳۰ میلادی، به‌دست امپراتور کنستانتین کبیر به قسطنطنیه تغییر نام داد و به پایتخت امپراتوری تبدیل شد؛ امری که به رونق فرهنگ، تجارت و دانش انجامید. در دوران بیزانس، مسیحیت دین غالب شد و کلیساهای باشکوه و هنر مذهبی پدید آمدند. شمایل‌شکنی، مناقشه‌ای الهیاتی بر سر استفاده از تصاویر مقدس، از ویژگی‌های این دوره بود.

 

سلجوقیان و امپراتوری عثمانی

ترک‌های سلجوقی، گروهی کوچ‌نشین از آسیای مرکزی، در قرن یازدهم به آناتولی سرازیر شدند و به افول امپراتوری بیزانس انجامیدند. سلجوقیان سلطنت روم را بنیان گذاشتند و فرهنگ ترکی، فارسی و اسلامی را به این منطقه آوردند.

در قرن سیزدهم، سلطنت سلجوقی با چالش‌هایی از سوی حمله مغولان روبه‌رو شد و این امر به ظهور ترک‌های عثمانی به رهبری عثمان اول انجامید. عثمانی‌ها به‌سرعت گسترش یافتند و در سال ۱۳۲۶ بورسا را که نخستین پایتختشان بود تصرف کردند. در دوران سلطنت سلطان عثمانی، محمد دوم، آن‌ها در سال ۱۴۵۳ قسطنطنیه را فتح کردند؛ رویدادی که پایان امپراتوری بیزانس و آغاز سلطه عثمانی را رقم زد.

امپراتوری عثمانی به امپراتوری قدرتمند و بانفوذی تبدیل شد که در سه قاره گسترده بود و بیش از شش قرن دوام آورد. این امپراتوری در دوران سلطنت سلیمان قانونی (۱۵۲۰ تا ۱۵۶۶) به اوج قدرت خود رسید؛ پادشاهی که به حمایت از هنر، معماری و ادبیات شهرت داشت.

 

میراث تاریخی و سنت‌های عثمانی

میراث فرهنگی امپراتوری عثمانی آمیزه‌ای از عناصر ترک، ایرانی، عربی و بیزانسی است. سلاطین عثمانی از گسترش معماری عثمانی حمایت می‌کردند؛ معماری‌ای که نمونه‌های شاخص آن را می‌توان در مسجدها و کاخ‌های پراکنده در سراسر کشور دید. ایاصوفیه که در ابتدا کلیسای جامع بیزانسی بود، در دوران حکومت عثمانی به مسجد تبدیل شد. سنت‌های ادبی عثمانی نیز رونق گرفتند و شاعرانی مانند مولانا، که به فارسی و ترکی شعر می‌سرود، به شهرتی جهانی دست یافتند.

 

زوال و سقوط امپراتوری عثمانی

امپراتوری عثمانی با وجود دستاوردهای چشمگیر، سرانجام با چالش‌هایی از درون و بیرون روبه‌رو شد. وسعت و تنوع زیاد این امپراتوری، اداره مؤثر آن را دشوار می‌کرد. در قرن نوزدهم، امپراتوری عثمانی سرزمین‌هایی را در بالکان و قفقاز از دست داد. رشد ملی‌گرایی و شکل‌گیری دولت‌های ملی مدرن نیز بیش‌ازپیش این امپراتوری را تضعیف کرد.

ورود امپراتوری عثمانی به جنگ جهانی اول، به فروپاشی نهایی آن انجامید. در پی آن، شورش و تشکیل جمهوری ترکیه شکل گرفت. جنبش ملی ترکیه به رهبری مصطفی کمال پاشا آغاز شد و جنگ استقلال ترکیه را رقم زد. پس از بیرون راندن ارتش‌های اشغالگر، حکومت جدید در سال ۱۹۲۰ قدرت را در آنکارا مستقر کرد. تا اکتبر ۱۹۲۳، ترکیه به‌عنوان دولتی مستقل استقرار یافت و نام جمهوری ترکیه را برگزید.

 

کمالیسم تاریخ ترکیه را برای همیشه دگرگون کرد

کمالیسم که با نام آتاتورکیسم نیز شناخته می‌شود، به ایدئولوژی و اصولی اشاره دارد که مصطفی کمال آتاتورک، نخستین رئیس‌جمهور جمهوری ترکیه، بنیان گذاشت. کمالیسم نیروی محرکه تبدیل ترکیه از امپراتوری‌ای چندقومیتی و برخوردار از تنوع دینی به دولتی ملی و مدرن بود.

محورهای اصلی کمالیسم عبارت بودند از…

ملی‌گرایی و مردم‌گرایی: کمالیسم بر ملی‌گرایی ترکی تأکید داشت و در پی ایجاد دولتی ملی و یکپارچه بر پایه هویتی مشترک و ترک بود. این مکتب می‌کوشید بر تنوع قومی و دینی غلبه کند و مردم را زیر یک هویت واحد ترک گرد آورد. کمالیسم از حاکمیت دولت دفاع می‌کند و بر اراده مردم و مشارکت آنان در اداره کشور تأکید دارد.

سکولاریسم: یکی از مهم‌ترین جنبه‌های کمالیسم، جدایی کامل دین از دولت است. مصطفی کمال آتاتورک اصلاحات سکولاری را اجرا کرد که خلافت را برچید، دادگاه‌های دینی را تعطیل کرد و قوانین اسلامی را با نظام حقوقی سکولاری بر پایه الگوهای اروپایی جایگزین ساخت.

دولت‌گرایی: کمالیسم برای پیشبرد صنعتی‌شدن و نوسازی، از مداخله دولت در اقتصاد و بخش‌های راهبردی حمایت می‌کند. سیاست‌های آتاتورک با هدف کاهش وابستگی به خارج و توسعه خودکفایی اقتصادی ترکیه تدوین شده بود.

اصلاحات و نوسازی: مصطفی کمال آتاتورک اصلاحاتی بنیادین را در بخش‌های گوناگون جامعه، از جمله زبان، آموزش، نظام حقوقی و حقوق شهروندی، دنبال کرد. الفبای لاتین جای خط عربی را در نگارش زبان ترکی گرفت و زنان در بسیاری از حوزه‌ها از حقوق برابر برخوردار شدند. مصطفی کمال آتاتورک همچنین با پذیرش نهادها، آموزش و هنجارهای اجتماعی غربی در پی نوسازی ترکیه بود. او معتقد بود بهره‌گیری از پیشرفت‌های علمی و فناوری برای پیشرفت کشور ضروری است.

تاریخ ترکیه

 

فرهنگ ترکیه

بیش از ۹۹٪ جمعیت ترکیه مسلمان هستند؛ بااین‌حال، ترکیه بیش از بسیاری از کشورهای مسلمان دیگر تحت‌تأثیر فرهنگ غرب قرار دارد. این تغییر با شکل‌گیری جمهوری ترکیه و جدایی دین از حکومت در یک دموکراسی سکولار آغاز شد. با وجود تلاش‌های ترکیه برای تبدیل‌شدن به کشوری مدرن و غربی، مردم همچنان به آداب‌ورسوم اسلامی پایبندند. این موضوع به شکل‌گیری فرهنگ‌هایی آمیخته انجامیده که در کشورهای دیگر کمتر دیده می‌شوند و قطعاً در همسایگان ترکیه نیز رایج نیستند.

 

ادبیات و شعر فرهنگی ترکیه

ادبیات ترکی بیش از یک هزاره قدمت دارد و ژانرها و سبک‌های گوناگونی را دربرمی‌گیرد. این ادبیات، سیر تحول فرهنگی و تاریخی کشور را بازتاب می‌دهد؛ از آثار نخستین شعر و روایت‌های حماسی گرفته تا رمان‌ها و شعرهای امروزی.

۱. ادبیات کهن ترکی: از نمونه‌های اولیه می‌توان به کتیبه‌های اورخون اشاره کرد که در دوره خاقانات گوک‌ترک، بین سده‌های ششم تا هشتم، با خط ترکی باستان نوشته شده‌اند. این کتیبه‌ها عمدتاً شامل گزارش‌های تاریخی و روایت‌های اسطوره‌ای هستند.

۲. ادبیات کلاسیک عثمانی: ادبیات کلاسیک عثمانی که با نام ادبیات دیوان نیز شناخته می‌شود، از سده سیزدهم تا نوزدهم شکوفا بود. این ادبیات آثاری در قالب شعر و نثر را دربرمی‌گیرد. یونس امره، فضولی، باقی و ناظم حکمت از شاعران برجسته این دوره هستند.

۳. شعر صوفیانه: شعر صوفیانه بر عشق الهی و تعالی معنوی تأکید دارد. شاعرانی چون مولانا رومی، یونس امره و حاجی بکتاش ولی به‌خاطر اشعار الهام‌گرفته از تصوف شناخته شده‌اند؛ اشعاری که عشق فراگیر، مدارا و جست‌وجوی حقیقت را ترویج می‌کنند.

۴. ادبیات تنظیمات: در دوره تنظیماتِ سده ۱۹م، ادبیات ترکی دستخوش تغییرات چشمگیری شد. روشنفکران و نویسندگان در پی نوسازی و اصلاح زبان و قالب‌های ادبی بودند. نامق کمال و شیناسی از چهره‌های تأثیرگذار این دوره بودند و از به‌کارگیری زبان ترکی در ادبیات و روزنامه‌نگاری حمایت می‌کردند.

۵. ادبیات مدرن ترکیه: در سده ۲۰، سبک‌های مدرنیستی و تجربی رواج یافتند. شاعرانی چون اورهان ولی کانیک، آتائول بهرام‌اوغلو و ناظم حکمت از صداهای برجسته این دوره بودند. رمان‌نویسان مدرن ترکیه، از جمله احمد حمدی تانپینار، یاشار کمال و اورهان پاموک، به‌خاطر دستاوردهای ادبی‌شان در سطح بین‌المللی تحسین شدند.

۶. ادبیات معاصر: نویسندگان ادبیات معاصر ترکیه به سراغ موضوعات و قالب‌های متنوع می‌روند. نویسندگانی چون الیف شافاک، اصلی اردوغان و موراتان مونگان به‌خاطر آثار نوآورانه و تأمل‌برانگیزشان مورد توجه قرار گرفته‌اند.

 

تفاوت‌های فرهنگی در مناطق مختلف ترکیه

موقعیت جغرافیایی منحصربه‌فرد ترکیه به تنوع فرهنگ‌ها و سنت‌های آن کمک کرده است. جمعیت این کشور از قومیت‌های گوناگونی تشکیل شده است؛ از جمله ترک‌ها، کردها، عرب‌ها و چرکس‌ها که هر یک در شکل‌گیری موزاییک فرهنگی کشور سهم دارند.

استانبول و منطقه مرمره: استانبول، به‌عنوان بزرگ‌ترین شهر و مرکز اقتصادی ترکیه، جلوه‌ای از فرهنگ‌های آمیخته را به نمایش می‌گذارد. این شهر چهارراه تمدن‌ها بوده و فرهنگ آن آمیزه‌ای از تأثیرات ترک، بیزانسی و عثمانی است. منطقه مرمره، جایی که استانبول در آن قرار دارد، از صحنه هنری پرجنب‌وجوش، سبک زندگی مدرن و فضایی جهان‌وطنی برخوردار است.

منطقه اژه: سواحل منطقه اژه به مناظر چشم‌نواز، آب‌های فیروزه‌ای و آثار تاریخی شهرت دارند. این منطقه پیوندی عمیق با یونان باستان دارد. مردم این منطقه اغلب سبک زندگی آرامی دارند و خوراک آن نیز شامل غذاهای دریایی تازه، غذاهای تهیه‌شده با روغن زیتون و شیرینی‌های لذیذی مانند راحت‌الحلقوم ترکی است.

منطقه مدیترانه‌ای: منطقه مدیترانه‌ای به آب‌وهوای گرم و زمین‌های حاصلخیزش شناخته می‌شود و سنت‌های کشاورزی غنی دارد. در آشپزی این منطقه از انواع مرکبات، سبزیجات و گیاهان معطر به‌وفور استفاده می‌شود.

آناتولی مرکزی: آناتولی مرکزی که قلب ترکیه به‌شمار می‌رود، در مقایسه با مناطق ساحلی فرهنگی محافظه‌کارانه‌تر و سنتی‌تر دارد. این منطقه به قالی‌بافی شهرت دارد و غذاهای محلی آن اغلب شامل خوراک‌های مقوی مانند مانتی (دامپلینگ ترکی) و اتلی اکمک (نان گوشتی ترکی) است.

منطقه دریای سیاه: منطقه سرسبز و خرم دریای سیاه با آب‌وهوای بارانی و زمین‌های کوهستانی شناخته می‌شود. در آشپزی این منطقه ماهی، غذاهای تهیه‌شده با ذرت و لبنیاتی مانند پنیر و کره به‌وفور دیده می‌شود.

آناتولی شرقی: آناتولی شرقی کوهستانی‌ترین و صعب‌العبورترین منطقه ترکیه است و از میراث فرهنگی کردها و ارمنی‌ها تأثیر گرفته است. مردم این منطقه روحیه جمعی نیرومندی دارند و دیدگاه‌هایشان محافظه‌کارانه‌تر است. از غذاهای این منطقه می‌توان به کباب، سوپ و باقلوا اشاره کرد.

آناتولی جنوب شرقی: ترکیب فرهنگی این منطقه از تأثیرات پررنگ کردی و عربی شکل گرفته است. میراث تاریخی منطقه در موسیقی، رقص و هنرهای سنتی منحصربه‌فرد آن جلوه‌گر است.

معماری ترکیه‌ای

 

فرهنگ ترکی در زندگی روزمره

زندگی روزمره در ترکیه آمیزه‌ای از ارزش‌های سنتی و تأثیرات مدرن است. مردم ترکیه به تاریخ و میراث غنی خود افتخار می‌کنند و این ویژگی‌ها در برنامه‌های روزانه و تعاملات اجتماعی‌شان نمود پیدا می‌کند.

۱. خانواده و مهمان‌نوازی: خانواده در فرهنگ ترکی جایگاه محوری دارد و پیوندهای خانوادگی محکم و گسترده‌اند. زندگی روزمره اغلب حول دورهمی‌های خانوادگی، به‌ویژه هنگام صرف غذا، می‌چرخد. خانواده‌های ترک با مهمانان خود با نهایت احترام و سخاوت رفتار می‌کنند. صرف غذا در کنار یکدیگر بخش جدایی‌ناپذیر زندگی اجتماعی در ترکیه است.

۲. آشپزی سنتی ترکی: غذاها معمولاً با مواد اولیه تازه و ادویه‌های گوناگون تهیه می‌شوند. صبحانه ترکی مفصل است و خوراکی‌هایی مانند زیتون، پنیر، گوجه‌فرنگی، خیار و انواع نان در آن سرو می‌شود. ناهار و شام اغلب شامل کباب، مزه (پیش‌غذا) و پلو هستند. باقلوا، راحت‌الحلقوم و دسرهای دیگر نیز به‌عنوان شیرینی میل می‌شوند.

۳. چای و قهوه ترک: چای و قهوه ترک از نمادهای شاخص فرهنگ ترکیه‌اند. نوشیدن چای سنتی دیرینه میان ترک‌هاست و اغلب برای ابراز دوستی، یک فنجان چای به مهمانان و دوستان تعارف می‌شود. قهوه ترک که در جذوه دم می‌شود، طعمی غلیظ دارد و با روشی ویژه آماده می‌شود.

۴. دورهمی در کافه‌ها و رستوران‌ها: کافه‌ها و رستوران‌ها نقش مهمی در زندگی اجتماعی ترکیه دارند. مردم محلی برای استراحت، گفت‌وگو با دوستان یا بازی‌هایی مانند تخته‌نرد به کافه می‌روند. قهوه‌خانه‌های ترکی که «قهوه‌خانه» نام دارند، قرن‌ها محل گردهمایی سنتی مردان بوده‌اند؛ بااین‌حال، در مناطق شهری رواج آن‌ها کمتر شده است.

۶. جشنواره‌ها و مراسم جشن: در ترکیه جشنواره‌های فرهنگی و مذهبی بسیاری در طول سال برگزار می‌شود. در این جشنواره‌ها اغلب موسیقی و رقص سنتی و صنایع‌دستی محلی به نمایش درمی‌آید. مهم‌ترین تعطیلات ملی ترکیه، روز جمهوری در ۲۹ اکتبر و روز پیروزی در ۳۰ اوت هستند که یادآور رویدادهای مهم تاریخ ترکیه‌اند.

۷. هنر و پیشه‌وری: هنرها و صنایع‌دستی ترکیه ارزش زیادی دارند و پیشه‌های سنتی مانند قالی‌بافی، سرامیک‌سازی، سفالگری و خوشنویسی نسل‌به‌نسل منتقل می‌شوند. موسیقی کلاسیک و مدرن ترکی بخش مهمی از بافت فرهنگی این کشور است و از اجراهای زنده آن به‌طور گسترده استقبال می‌شود.

۸. پوشش و لباس: در مناطق شهری، به‌ویژه در میان نسل جوان، لباس‌های مدرن به سبک غربی رایج است. بااین‌حال، در مناطق سنتی‌تر ممکن است مردم هنوز لباس‌های سنتی بپوشند؛ به‌خصوص در مناسبت‌های ویژه یا جشنواره‌های فرهنگی.

۹. حمام‌های ترکی: تجربه حمام سنتی ترکی بخش مهمی از آشنایی با فرهنگ این کشور است. حمام ترکی مکانی برای نظافت و گردهمایی‌های اجتماعی است که مردم در آن استراحت می‌کنند، گپ می‌زنند و از فواید درمانی بهره‌مند می‌شوند.

قهوه ترکی

 

سلام‌و‌احوالپرسی در زبان ترکی

در فرهنگ ترکیه، سلام‌و‌احوالپرسی در تعاملات روزمره اهمیت زیادی دارد و نشان‌دهنده احترام و ادب است. ترک‌ها علاوه بر سلام معمول «مرهبا» که به معنای سلام است، می‌گویند «سلامون علیکم» (سَلامون عَلیکوم). معنای این عبارت «صلح بر شما باد» است و این سلام سنتی اسلامی را مسلمانان بسیار به کار می‌برند. ترک‌ها هنگام عبور از کنار یکدیگر در خیابان، اغلب می‌گویند «گونی آیدین» که به معنای صبح‌به‌خیر است. هنگام رسیدن به مقصد نیز به شما می‌گویند «هوش گلدینیز» (هوش گِلدینیز)، یعنی خوش آمدید. بسیاری از عبارت‌های روزمره دیگر نیز بازتابی از گرمی و گشاده‌رویی فرهنگ ترکیه هستند.

تاریخ ترکیه

 

عمل به آموزه‌های دینی در کشوری سکولار

ترکیه کشوری سکولار است؛ بنابراین دولت در امور دینی بی‌طرف است و از هیچ دین خاصی حمایت یا آن را تأیید نمی‌کند. اصل سکولاریسم در قانون اساسی ترکیه گنجانده شده و آزادی دین و وجدان را برای همه شهروندان تضمین می‌کند. با وجود سکولار بودن ترکیه، دین در زندگی بسیاری از مردم نقشی اساسی دارد و انجام مناسک دینی در سراسر کشور رایج است.

۱. اسلام: بیشتر جمعیت ترکیه مسلمان هستند و اسلام دین غالب این کشور است. با اینکه حکومت سکولار است، اسلام بخش جدایی‌ناپذیر فرهنگ و تاریخ ترکیه به شمار می‌رود. در هر شهر و روستایی مسجد وجود دارد و اذان پنج بار در روز گفته می‌شود. بسیاری از ترک‌ها مناسک دینی مانند نمازهای روزانه، روزه‌داری در ماه رمضان و جشن گرفتن عیدهایی همچون عید فطر و عید قربان را به‌جا می‌آورند.

۲. عیدهای مذهبی: عیدهای مذهبی اسلامی رویدادهایی مهم در ترکیه هستند و افراد مذهبی و غیرمذهبی آن‌ها را جشن می‌گیرند. مسلمانان در ماه رمضان از سحر تا غروب روزه می‌گیرند و این ماه با جشنی شاد به نام عید فطر به پایان می‌رسد. عید قربان یادآور آمادگی ابراهیم برای قربانی کردن پسرش است و با نماز جماعت و قربانی کردن حیوانات برگزار می‌شود.

۳. دیگر گروه‌های دینی: ترکیه همچنین میزبان جوامع دینی گوناگونی مانند یهودیان، علویان، مسیحیان و ایزدیان است. این جوامع می‌توانند آزادانه به باورهای دینی خود عمل کنند و مکان‌های عبادت خود را داشته باشند.

۴. آموزش دینی: با اینکه نظام آموزشی ترکیه سکولار است، مدارس دینی خصوصی (مدارس امام خطیب) نیز برای کسانی وجود دارد که می‌خواهند در کنار دروس معمول تحصیلی، آموزش دینی ببینند. این مدارس برای خانواده‌هایی گزینه‌ای مناسب هستند که می‌خواهند فرزندانشان آموزش دینی دریافت کنند.

۵. سازمان‌های دینی: سازمان‌ها و بنیادهای دینی به حفظ و ترویج مناسک دینی، مساجد و میراث فرهنگی کمک می‌کنند. فعالیت آن‌ها تحت قوانین و مقررات مشخص مجاز است.

۶. انتخاب شخصی: در ترکیه، افراد آزادند از هر دین یا باوری پیروی کنند یا هیچ دینی را نپذیرند. با اینکه بسیاری از مردم مناسک دینی را به‌جا می‌آورند، گروه‌هایی سکولار و غیردینی نیز وجود دارند که هرگز به مسجد نمی‌روند.

 

خلاصه‌ای از تاریخ و فرهنگ ترکیه

همان‌طور که می‌بینید، تاریخ و فرهنگ ترکیه نه‌تنها منحصربه‌فرد است، بلکه سفری شگفت‌انگیز به دل کشوری است که در عرصه جهانی جایگاهی متمایز دارد. اگر می‌خواهید درباره ترکیه، از جمله تاریخ، فرهنگ، غذا، مکان‌ها و مقصدهای گردشگری آن بیشتر بدانید، وبلاگ ما برایتان جذاب خواهد بود. همچنین ممکن است این مقاله درباره جاذبه‌های دیدنی مشهور را بپسندید؛ جایی که می‌توانید فرهنگ را تجربه کنید و تاریخ ترکیه را از نزدیک ببینید.

استانبول در ترکیه

Nezir Can
Nezir Can Verified author مدیر عملیات

نزیر 'نز' جان، مدیر عملیات در Property Turkey و نویسنده‌ای در زمینه فرهنگ ترکی، سبک زندگی و زندگی روزمره در سراسر این کشور است. از زمان پیوستن به این شرکت، او به خوانندگان بین‌المللی کمک کرده تا درک بهتری از چگونگی زندگی، کار و استقرار در ترکیه به دست آورند.

نویسندهٔ 357 مقاله | |
مشاهده پروفایل کامل نویسنده →
پیشنهادی
brochure image
BUYER GUIDE

The Definitive guide to buying property in Turkey

Download it now
Macoeconomic And Invesment Analysis



Download it now download
مرور املاک ارتباط با ما