از افسوس تا پاتارا، محوطههای باستانی صدها، اگر نگوییم هزاران سال است که بهروز نشدهاند.

... و از مرغ دسر درست میکنند.


باقلوا: آجیل، عسل و خمیر شیرینی. پوف.

بیش از ۴۰۰۰ مغازه، اما هیچچیز دیدنیای ندارد.



اصلاً هم کسانی را که تازه با آنها آشنا شدهاند به عروسی و جشن تولد دعوت نمیکنند؛ نه اصلاً.



بیرون از مرکز شهر بهندرت چیزی پیدا میشود.



یعنی پاراسیلینگ، پاراگلایدر، رفتینگ و غواصی هست، اما غیر از اینها...


بهتر است در خانه بمانید و پردهها را بکشید.
... هرچند ملک در کالکان گاهی واقعاً به کار میآید.
۳۰۰ روز آفتابی در سال واقعاً تکراری میشود.

برای کشوری با 8300km خط ساحلی، واقعاً جای تأسف دارد.


... و پر از شن، چه چندشآور!


فقط کسلکننده است.

انگار دارید به دیوار زل میزنید.

یا خانههای زیرزمینی؛ البته اگر هابیت باشید، بد نیست.

ویلاهای فتحیه هم واقعاً بد نیستند.
هزاران سال سکونت، اما هیچ چیزی برای نشاندادن ندارد.

بااینحال، اینهمه جشنواره موسیقی برگزار میشود. کمی عجیب نیست؟



اینجا چیزی برای دیدن نیست... 
البته اگر چشمهایتان را ببندید.

و تازه وقتی بالاخره جایی پیدا میکنید که غذاهایش بد نباشد، مجبورید روی پشتبام بنشینید.

همان چیزهای تکراری که همهجای دنیا پیدا میشود.


فقط سرتان را پایین نگه دارید؛ آن بالا چیزی برای دیدن نیست.




مدیر عملیات
نزیر 'نز' جان، مدیر عملیات در Property Turkey و نویسندهای در زمینه فرهنگ ترکی، سبک زندگی و زندگی روزمره در سراسر این کشور است. از زمان پیوستن به این شرکت، او به خوانندگان بینالمللی کمک کرده تا درک بهتری از چگونگی زندگی، کار و استقرار در ترکیه به دست آورند.
مشاهده پروفایل کامل نویسنده →
"{{ rec.video.title }}"


