
دروازه پلوتو در هیراپولیس، یا پلوتونیوم، مکانی مذهبی بود که به پلوتو، خدای باستانی، اختصاص داشت. این مکان در شهر باستانی هیراپولیس، نزدیک پاموک کاله در استان دنیزلیِ ترکیه امروزی قرار داشت. این محوطه نخستینبار در سال ۱۹۶۵ بهدست باستانشناسان ایتالیایی کشف شد و آنها در ده سال بعد، یافتههای حاصل از کاوشهایشان را بهطور گسترده معرفی کردند. قدمت دقیق این محوطه مشخص نیست، اما گفته میشود شهر نزدیک هیراپولیس حدود ۱۹۰ سال پیش از میلاد بنیان گذاشته شده است.
دروازه جهنم در ترکیه کجاست؟
این محوطه بر فراز غاری ساخته شده بود که گازهای سمی از آن خارج میشد؛ به همین دلیل از آن برای قربانیهای مذهبی و ورود به جهان زیرین استفاده میکردند. چندین نویسنده باستان، پلوتونیوم را غاری کوچک توصیف کردهاند که فقط برای ورود یک نفر جا داشت و پلکانی به پایین میرفت. فعالیتهای زمینشناختی زیرزمینی نیز باعث تجمع گاز خفهکننده دیاکسید کربن در آن میشد. پشت تالار، فرورفتگی بزرگی در صخره قرار دارد که آب داغ با جریان تند از آن عبور میکند و گازهایی با بوی تند آزاد میشود. محوطهای محصور به مساحت ۲٬۰۰۰ متر مربع (۲۲٬۰۰۰ فوت مربع) مقابل ورودی قرار داشت.
تأییدهای اخیر نشان میدهند که دلیلی برای تردید نیست: محوطهای که در شهر باستانی فریگیه، هیراپولیس، نزدیک پاموک کاله در ترکیه کشف شده، همان دروازه پلوتو است؛ مکانی که از آن با عنوان «دروازه جهنم» یاد میشود. این غار در اسطورهها و سنتهای یونانیـرومی، ورودی جهنم بهشمار میرفت.
دو مجسمه مرمری که تصور میشد نگهبان این غار مرگبار بودهاند، کشف شدهاند. نخستین مجسمه، ماری را نشان میداد که به دور خود پیچیده بود؛ نمادی شناختهشده از جهان زیرین. مجسمه دیگر متعلق به کربروس، سگ سهسر نگهبان جهنم، است. این مجسمه مرمری که بیش از ۴ فوت ارتفاع دارد، به سگ چوپان آناتولی، کانگال، شباهت دارد.
کشف دروازه جهنم:
دروازه پلوتو در مارس ۲۰۱۳ بهدست گروهی از باستانشناسان ایتالیایی به سرپرستی فرانچسکو دآندریا، استاد باستانشناسی کلاسیک در دانشگاه سالنتو، کشف شد. باستانشناسان همچنین بخشهایی از ستونهایی را از زیر خاک بیرون آوردند که در قسمت بالایی آنها کتیبههایی دیده میشد؛ تصور میشود این ستونها به پلوتو و کوره، ایزدان جهان زیرین، تقدیم شده باشند.
این کاوش همچنین سرچشمه چشمههای آب گرمی را آشکار کرد که باعث شکلگیری تراسهای تراورتنی مشهور شدهاند. پروفسور دآندریا تأیید کرد که چشمههای پاموک کاله بیتردید از همین غار سرچشمه گرفتهاند.
چشمههای آب گرمی که باور بر این است خاصیت درمانی دارند، باعث شدند شهر رومی هیراپولیس، که اکنون در فهرست میراث جهانی قرار دارد، به مقصدی محبوب برای زائران تبدیل شود.
هر دو مجسمه مرمری از زیر آب بیرون آمدند و این موضوع با اطمینان کامل تأیید میکند که محوطه، دروازه پلوتو است. متون تاریخی غار را سرشار از بخارهای سمی و مرگبار توصیف میکنند.
استرابون، جغرافیدان یونانی (۶۴ تا ۶۳ پیش از میلاد تا حدود ۲۴ میلادی)، با جزئیات درباره این غار نوشته است. او میگوید بخار آنقدر غلیظ بود که زمین بهسختی دیده میشد. هر حیوانی که وارد غار میشد، بهدلیل غلظت بسیار بالای بخار دیاکسید کربن، فوراً میمرد. دآندریا و همکارانش نیز روایت استرابون را تأیید کردند؛ آنها چندین جسد پرنده و حشره را در ورودی غار پیدا کردند.

باستانشناسان در حفاریهای پیشین، بقایای معبدی، حوضی و مجموعهای از پلهها را نیز درست بالای غار کشف کرده بودند؛ همه این یافتهها با توصیفهایی که منابع باستانی پیشتر از این مکان ارائه داده بودند، مطابقت داشتند.
مردم از روی پلههای بالای دهانه غار، برای تماشای آیینهای مقدس به این مکان میآمدند و کاهنان قربانیهایی برای پلوتو تقدیم میکردند. حیوانات را به داخل غار میبردند و سپس مرده از آن بیرون میکشیدند.
شواهد باستانشناسی نشان میدهد که این مکان تا قرن چهارم میلادی کاملاً فعال بوده، اما طی دو قرن بعد نیز گاهبهگاه مورد بازدید قرار میگرفته است. معبد در قرن ششم میلادی ویران شد و باور بر این است که زمینلرزههای بعدی نیز ممکن است آسیب بیشتری به این مکان وارد کرده باشند.
درباره پاموک کاله:
پاموک کاله زیباترین مکان است و بازدید از آن واقعاً ارزش دارد. این منطقه چشمههای آب گرم و تراسهایی دارد که طی هزاران سال، در اثر جریان یافتن آب سرشار از مواد معدنی کربناته شکل گرفتهاند. هزاران سال است که شناگران و عبادتکنندگان از این مکان استفاده میکنند.
نخستین بقایای باستانی هیراپولیس در این مکان، از قرن سوم پیش از میلاد کشف شدند. هیراپولیس در قرن دوم پیش از میلاد به یک آبگرم درمانی تبدیل شد و مردم را از مناطق دور و نزدیک برای بهبود بیماریهایشان با آبهای آن به سوی خود کشاند. حمامهای بزرگی با بلوکهای سنگی عظیم ساخته شدند که امروزه نیز میتوان آنها را دید.
سالهاست که گردشگران به این منطقه سرازیر میشوند و شمار آنها در میانه قرن بیستم به اوج رسید. هتلهایی بر فراز ویرانههای هیراپولیس ساخته شدند که به زیرساختهای آن آسیب رساندند. جادههایی نیز برای رفتوآمد ساخته شد که ظاهر و حالوهوای کلی منطقه را تغییر داد. خوشبختانه پس از ثبت این مکان در فهرست میراث جهانی، همه جادهها بسته و هتلها تخریب شدند.

اکنون موزهای باستانشناسی در محل حمامهای رومی هیراپولیس قرار دارد. این موزه مجموعهای غنی از آثار باستانی و یادگارهایی از همه سکونتگاههای اطراف را در خود جای داده است.
محدوده کلی پاموک کاله تقریباً ۲۷۰۰ متر طول و ۶۰۰ متر عرض دارد. در مجموع، ۱۷ چشمه آب گرم در این منطقه وجود دارد که دمای آب آنها از ۳۵ درجه دلپذیر تا ۱۰۰ درجه جوشان متغیر است.
اگر اکنون از پاموک کاله دیدن کنید، برای حفظ این مکان و جلوگیری از آسیبهای بیشتر، اجازه پوشیدن کفش ندارید. میتوانید از طریق گیشه بلیت وارد حوضچههای آبگرم شوید و سپس پابرهنه از آبشارهای پلکانی بالا بروید. راه دیگر، ورود از سمت هیراپولیس است که در این صورت نیازی به بالا رفتن نیست، اما زیباییهای مسیر را از دست خواهید داد.
Cameron Deggin
بنیانگذار و مدیرعامل Property Turkey
کامرون دیگین بنیانگذار و مدیرعامل Property Turkey است. او که پیشتر در حوزه مالی فعالیت میکرد و دارای مدرک حسابداری حرفهای FCCA است، پس از تشخیص پتانسیل سرمایهگذاری در ترکیه، این شرکت را در سال ۲۰۰۱ تأسیس کرد. کامرون با بیش از دو دهه تحلیل بازار املاک ترکیه، بهطور منظم به سرمایهگذاران بینالمللی مشاوره میدهد و دیدگاههای او در رسانههایی از جمله فایننشال تایمز و بیبیسی بازتاب مییابد.
مشاهده پروفایل کامل نویسنده →