غذا چیزی فراتر از خوراکیای است که صرفاً برای رفع گرسنگی خورده شود؛ غذا بازتابی از فرهنگها و تجربهای شخصی است. فرانسویها از غذاهای فاخر لذت میبرند، بریتانیاییها غذاهای مفصل و سیرکننده را ترجیح میدهند، غذاهای تند و خوشطعم هندی در سراسر جهان شهرت دارند و ایتالیاییها با علاقه به پاستا، از کربوهیدراتها بهاندازهای سالم بهره میبرند. اما ترکها هنر ساده ترکیب سادهترین مواد اولیه را به کمال رساندهاند و غذاهایی درست میکنند که بسیار رضایتبخشاند؛ بیش از ۳۰۰ دستور سوپ ترکی، نمونههایی عالی از این هنر هستند. سوپهای ترکی را میتوان بهعنوان میانوعده، پیشغذا یا غذای اصلی خورد. بهنظر ما این سوپها بهترین سوپهای دنیا هستند و در ادامه شش دلیل آن را میخوانید.

بیشتر سوپرمارکتها برای صرفهجویی در وقت و سهولت کار، بستههای آماده سوپ میفروشند. اما ترکهایی که واقعاً عاشق غذا هستند، اصرار دارند سوپ را از ابتدا و فقط با بهترین و تازهترین مواد اولیه درست کنند. به همین دلیل، آشپزها کتابهای کاملی را به این غذای ساده اختصاص میدهند و همه زنان خانهدار ترک که با آشپزی آشنایی دارند، میتوانند دستورهای زیادی را از حفظ بگویند. در کشوری که فستفود بهسختی میتواند جای لذت غذای خانگی را بگیرد، سوپ همچنان جایگاه ویژهای در پذیرایی از خانواده، دوستان و حتی غریبهها دارد.
در ترکیه، نام اشیا، غذاها و حتی آدمها اغلب ویژگیهایشان را بازتاب میدهد. همچنین، بسیاری از افسانههای محلی ریشه در حکایتهای روستایی درباره مردمان گذشته و حال دارند. بعضی از سوپها بازتابی از هر دو سنت هستند. «ازوگلین چورباسی» که به معنی سوپ عروس است، از داستان عاشقانه غمانگیز زن جوان و زیبایی میگوید که در دو ازدواج صاحب ۹ فرزند شد. این غذا نمادی از ناپایداری عشق و پیوندهای جاودانهای است که انگار بیدلیل شکل میگیرند. «دوگون چورباسی» نیز غذای اصلی عروسیهای روستایی است، چون راهی کمهزینه برای پذیرایی از همه مهمانان با بودجهای محدود بهشمار میرود.
هرچند سوپ عدس احتمالاً پرمصرفترین نوع سوپ در سراسر کشور است، طعمهای محلی نیز به همان اندازه محبوبیت دارند؛ عمدتاً چون مواد اولیه بهراحتی در دسترساند. ترکها میدانند چطور از زمین و محصولات محلی استفاده کنند و غذاهای کلاسیک منطقهای بپزند. در جنوبشرق، سوپ «پاچا» شهرت دارد؛ سوپی از کله گوسفند که با مقدار فراوانی سیر و فلفل تند پخته میشود. سنتهای آشپزی این منطقه از تابستانهای نسبتاً خشک و زمستانهای سرد آن تأثیر گرفتهاند.
در شمال، منطقه دریای سیاه یکی از حاصلخیزترین مناطق کشور است و سبزیجات فراوانی دارد؛ به همین دلیل کلم اغلب ماده اصلی غذاهاست. ترکها در این منطقه ساحلی، سوپ «هامسی» (آنچوی) را نیز بهعنوان غذایی خوشطعم و پرطرفدار سرو میکنند. اگر از ساحل دور شوید و به فلاتهای سرسبز کوههای کاچکار بروید، محصولات لبنی مانند تخممرغ، ماست و کره از مواد اصلی سوپ ییلاقی «یایلا» هستند.
خوردن سوپ ترکی در هر رستوران سنتی بسیار ارزان است و در عین حال آدم را سیر میکند. این سوپها را اغلب با نان و پنیر و مقدار کمی سالاد سرو میکنند؛ حجم زیادشان گرسنگی را برطرف میکند و برای کسانی که با بودجهای محدود سفر میکنند، راهی عالی برای صرفهجویی در هزینههاست. گیاهخواران نیز میتوانند از میان انواع سوپهای سبزیجات، مانند سوپ عدس و گوجهفرنگی، انتخاب کنند؛ بهویژه اگر به منطقه حاصلخیز شمالشرق سفر میکنند.
بریتانیاییها اغلب میگویند یک صبحانهٔ مفصل و چرب خماری را از بین میبرد، اما ترکها پیشگیری را به درمان ترجیح میدهند. بعد از آنکه بارها و کلوبهای شبانه درهایشان را میبندند، مهمانیروها راهی رستورانهای شبانهروزی میشوند تا یک کاسه سوپ مقوی بخورند. آنها باور دارند سوپ معده را پر میکند، الکل را جذب میکند و باعث میشود مهمانیروها صبح بدون سردرد و حالت تهوع از خواب بیدار شوند. برای بیشترین تأثیر، سوپ عدس یا سیرابی را انتخاب کنید؛ البته هر طعمی مناسب است.
صبحانه سنتی ترکی در تابستان بیشک انتخابی دلچسب است. گوجهفرنگی، خیار، تخممرغ و زیتون در هوای گرم عالیاند، اما در زمستان گاهی مردم بهدنبال گزینهای جایگزین میگردند و سراغ سوپی ساده میروند. این سنت دیرینه عثمانی، پیش از آنکه شکل امروزی صبحانه رواج پیدا کند، در طول تاریخ صبحانهای رایج و اصلی بود. زمستان در بعضی مناطق ترکیه بسیار سرد است و گرمای سوپ آدم را برای آغاز روز آماده میکند. این غذای ساده و شگفتانگیز همچنین درد گرسنگی را از بین میبرد و برای یک روز کاری سخت به هر کسی انرژی میدهد.

اگر شما را به چشیدن طعمهای دنیای آشپزی سوپهای ترکی ترغیب کردهایم، در ادامه چند نوع محبوبمان را معرفی میکنیم. چه دستور پختشان را در اینترنت جستوجو کنید و چه در رستورانی سنتی در ترکیه امتحانشان کنید، میفهمید چرا اینقدر طرفدار پروپاقرصشان هستیم.
مرجیمک: بیشک پرمصرفترین سوپ در میان ترکها مرجیمک است؛ سوپی ساده از عدس. برای تندتر شدن طعمش، مقدار مناسبی فلفل چیلی و سیر آسیابشده روی آن بپاشید تا مزهاش حسابی به ذائقهتان بچسبد.
ازوگلین: این سوپ تفاوت اندکی با سوپ قبلی دارد، چون مواد اصلی آن عدس قرمز و بلغور هستند. ازوگلین ریشه در منطقه جنوبغربی غازیآنتپ دارد؛ بهشتی برای دوستداران غذا که بهخاطر تنوع طعمهایش شهرت دارد.
دومیتس: کسانی که طعمهای ساده را میپسندند، سوپ گوجهفرنگی تازه را انتخاب کنند؛ سوپی که بافتی خامهای و طعمی دلپذیر دارد. رستورانها معمولاً در کنار نان و سالاد، کاسه کوچکی پنیر رندهشده هم سرو میکنند تا روی سوپ بپاشید؛ پنیر آبشده، همراهی خوشمزهای برای آن است.
ایشکمبه: خارجیها معمولاً از خوردن این سوپ پرهیز میکنند، چون ماده اصلی آن سیرابی است. غذایی که بسیاری از غربیها آن را خوراک فقیران در گذشته میدانند، برای ترکها یکی از مواد اصلی سوپ و غذایی محبوب است.
کلهپاچه: بیشتر خارجیها از سوپ کلهپاچه هم دوری میکنند، اما ما دوستش داریم؛ بهویژه وقتی مقدار زیادی سیر روی آن بپاشیم. کله گوسفند که در آبگوشت پخته میشود و با نان و سالاد میخورند، یکی از غذاهای محبوب ماست؛ مخصوصاً وقتی بخواهیم با بودجهای محدود غذایی سیرکننده بخوریم.

مدیر عملیات
نزیر 'نز' جان، مدیر عملیات در Property Turkey و نویسندهای در زمینه فرهنگ ترکی، سبک زندگی و زندگی روزمره در سراسر این کشور است. از زمان پیوستن به این شرکت، او به خوانندگان بینالمللی کمک کرده تا درک بهتری از چگونگی زندگی، کار و استقرار در ترکیه به دست آورند.
مشاهده پروفایل کامل نویسنده →
"{{ rec.video.title }}"
