مسیر لیکیا در ترکیه برای علاقهمندان به پیادهروی و پیمایش، ماجراجوییهای فراوانی دارد. در سال ۱۹۹۹، دولت ترکیه از نشانهگذاری و ثبت رسمی نخستین مسیر طولانیمدت کشور، یعنی مسیر لیکیا، حمایت کرد. نام این مسیر از شبهجزیره لیکیا گرفته شده است؛ شبهجزیرهای که امروزه با نام شبهجزیره تکه شناخته میشود و در ساحل جنوبی ترکیه، در کنار دریای مدیترانه قرار دارد. این مسیر بیش از ۵۰۰ کیلومتر امتداد دارد، اما مسیرهای کوتاهتر برای کوهنوردان کمتجربهتر مناسباند. مسیرهایی مانند مسیر لیکیا فرصتهای زیادی برای شهروندان، مهاجران و گردشگران فراهم میکنند تا در دل چشماندازهای مدیترانهای و ناهمواریهای ترکیه قدم بگذارند و ردپای تاریخ را دنبال کنند. بیایید ببینیم چرا باید مسیر لیکیا را کشف کنید.

پیشینه مردم لیکیا به سالهای ۲۰۰۰ تا ۱۵۰۰ پیش از میلاد بازمیگردد. آنها قومی غیرهلنی بودند که به سختکوشی، رفاه و پایبندی راسخ به سنتها شهرت داشتند. لیکیا آخرین منطقه مدیترانهای بود که در برابر امپراتوری روم مقاومت کرد. در نتیجه، تا سال ۳۰۰ پیش از میلاد زبان و الفبای خود را حفظ کردند و سرانجام نظام یونانی را پذیرفتند. آثار هنری و معماری بسیاری هنوز در بخشهای گوناگون مسیر لیکیا پابرجا هستند. این امپراتوری تاریخی از نظر پیچیدگی و آیندهنگری، از جهات مختلفی سرآمد بود.
برای پیمودن تمام مسیر لیکیا که در امتداد دریای فیروزهای قرار دارد، سفری تماشایی و ۲۵روزه پیش روی شماست. این مسیر ۵۰۹ کیلومتری از مبدأ رسمی خود در فتحیه تا آنتالیا، یا در جهت عکس، امتداد دارد و بیشتر آن از راههای خاکی و سنگلاخی تشکیل شده است. مسیر میان کوهها و ساحل پیچوخم میخورد و چشماندازهایی خیرهکننده پیش رویتان میگذارد؛ همچنین احتمال زیادی دارد که با لاکپشتهایی روبهرو شوید که بهوفور در این منطقه زندگی میکنند. این مسیر را در بهار یا پاییز بپیمایید و از پیادهروی در زمستان و تابستان، زمانی که هوا بهترتیب طاقتفرسا سرد و گرم است، خودداری کنید.
چه برای مدتی طولانی در ترکیه باشید و چه برای تعطیلاتی کوتاه، پیادهروی در مسیر لیکیا بهترین راه برای چشیدن حالوهوای روزگار باستان ترکیه، لذت بردن از زیباییهای طبیعی و آثار تاریخی و تعامل مستقیم با مردم خونگرم و جذاب ترکیه است. افزون بر این، در طول پیمایش مسیر فدراسیون لیکیا میتوانید از گزینههای اقامتی مناسب، چشماندازهای شگفتانگیز، آبهای زلال و غذاهای خوشمزه لذت ببرید.
اگر طبق برنامه معمول مسیر حرکت کنید، در بسیاری از روستاهای کوچک در طول راه برای پیدا کردن اقامتگاههای شبانه با صبحانه مشکلی نخواهید داشت. همچنین، در نزدیکی منابع آب پاک، مناطق طبیعی امن زیادی برای چادر زدن وجود دارد. در مسیر پیادهروی نیز در کاباک، پاتارا، اوزلن چای، شبهجزیره وارم، آندریاکه، المپوس، چیرالی و گوینوک محلهای رسمی کمپینگ در نظر گرفته شده است. پیادهروی روزانهتان را با دقت برنامهریزی کنید تا این مکانها مقصد پایان روزتان باشند.
میتوانید برای آشنایی با جزئیات مسیرهای پیادهروی، راهنماهای آنلاین پیدا کنید یا برای برنامهریزی سفرتان در مسیر لیکیا از یک راهنمای حرفهای کمک بگیرید. مقامهای محلی میگویند هر سال افرادی هنگام پیادهروی در مسیر لیکیا گم میشوند؛ با اینکه مسیرها بر اساس شیوههای مسیرهای پیادهروی GR با نوارهای قرمز و سفید علامتگذاری شدهاند. بنابراین اگر تصمیم دارید بهتنهایی مسیر اصلی را بپیمایید، آماده شوید، تحقیق کنید و به کسی بگویید کجا هستید. همچنین اگر قصد دارید ادامه مسیر را در زمانی دیگر بپیمایید، از اتوبوسهای محلی و برنامه حرکت آنها مطلع شوید. بیشتر مردم در فصل پیادهروی، یعنی بهار و پاییز، به این منطقه سفر میکنند.
دهکده ارواح کایاکوی: اگر فرصت زیادی برای پیادهروی ندارید، نگران نباشید! مسیرهای کوتاهتری را میان نقطه شروع و پایان طی کنید؛ از جمله مسیر کوتاه و پرطرفدار ۸ کیلومتری بین فتحیه و شهر ارواح کایاکوی. مسیحیان یونانیزبان آناتولی از دهه ۱۷۰۰ تا حدود یک قرن پیش در کایاکوی زندگی میکردند؛ زمانی که ساکنان در تبادل جمعیتیِ مورد حمایت دولت با یونان شرکت کردند و شهر با ۲٬۰۰۰ نفر جمعیت خالی از سکنه شد. از آن زمان، کایاکوی به شهری موزهای تبدیل شد که گروههای گردشگری و افراد کنجکاو را به دیدن نمونههایی از خانهها و کلیساهای یونانیِ چندقرنقدیمی در ترکیه جذب میکند. میتوانید روزی دلپذیر را با پیمودن این بخش از مسیر لیکیا تا کایاکوی بگذرانید و در پایان، چای یا قهوه ترک و باقلوای تازه میل کنید.
چیرالی و المپوس: چیرالی و المپوس، دو اقامتگاه ساحلی کوچک در ساحل فیروزهای ترکیه، تفاوتهای زیادی با یکدیگر دارند. چیرالی فضایی آرام و بیتکلف دارد، درحالیکه المپوس بیشتر پذیرای علاقهمندان به پیادهروی و کولهگردهاست. اقامتگاههای چیرالی بیشتر شامل هتلهای دارای صبحانه یا اقامتگاههای همهچیزتمام با اتاقهای راحت، دوش آب گرم و بالکنهایی برای نوشیدنی عصرگاهی هستند. در مقابل، فضای المپوس روستایی و خاص است و خانههای درختی چهره غالب آن را میسازند؛ چه کلبهای رزرو کنید و چه اتاقی اشتراکی در هاستل. هرکدام را که انتخاب کنید، از پیادهروی در جاذبههای اطراف، استراحت در ساحل و تماشای چشماندازهای زیبای طبیعت لذت ببرید. در آنجا، از ویرانههای باستانی لیکیِ المپوس و شعلههای سوزان کیمرا نیز دیدن کنید و در آبهای فیروزهای شنا کنید.
اقامتگاه کاش: گردشگران و مهاجرانی که خانه دوم میخرند، شهر دلنشین و مدرن کاش در ترکیه را با چشماندازهای تماشاییاش دوست دارند. جذابیت اولیه این شهر از فضای ترکیِ آن میآید؛ شهری که ضمن استقبال از دنیای مدرن، از گردشگری انبوه دوری کرده و از جایگاه یک روستای کوچک فراتر رفته است. برخلاف بسیاری از مقاصد گردشگری دیگر ترکیه، کاش برای جذب گردشگران ساحلی، فرهنگ و سنتهای خود را نفروخته است. علاقهمندان به پیادهروی میتوانند اقامت در مهمانپذیرهای دارای صبحانه یا آپارتمانهای خودپذیرایی را انتخاب کنند.
دره پروانهها: در نزدیکی روستای کوچکی به نام فارالیا در ساحل فیروزهای ترکیه، درهای پهناور میان دو صخره شکل گرفته که به ساحلی سنگریزهای میرسد. چون پروانهها در آنجا زادآوری میکنند، ساکنان روستای فارالیا نام «کلبک وادیسی» را برایش انتخاب کردند که به معنی دره پروانههاست. در سال ۱۹۸۱، وقتی تعاونی توسعه گردشگری آناتولی فرصت کسب درآمد از ساحل زیبا و موقعیت ساحلی این منطقه را دریافت، با ساکنان روستا توافقنامهای امضا کرد. سه سال بعد، تعاونی دره پروانهها را به روی گردشگری ساحلی گشود و علاقهمندان به پیادهروی و کولهگردهای هیپی برای تجربه یکیشدن با طبیعت به آنجا سرازیر شدند. آنها از حالوهوای بوهمی، چشمانداز دریا و زندگی به دور از هیاهوی روزمره لذت میبرند.
زانتوس: شهر باستانی زانتوس میان فتحیه و کالکان، بر فراز تپهای با چشماندازهای بینظیر قرار دارد. این شهر که بخشی از لیکیا بود، در سال ۱۸۴۲ شناخته شد؛ زمانی که چارلز فلوز، چهل سال پس از آنکه تمام مرمرها برده شده بودند، آثار هنری را به سرقت برد. او چند ماه وقت صرف کرد تا همهچیز را بدزدد و برای انتقال به لندنِ انگلستان، روی کشتی اچاماس بیکن بارگیری کند. بنای یادبود نرئید و چندین اثر دیگر امروزه در موزه بریتانیا به نمایش گذاشته شدهاند. بقایای کافی از ویرانههای باستانی باقی مانده که بازدید از آن را در جریان یک پیادهروی ارزشمند میکند.
ویرانههای باستانی لتون: شهر باستانی لتون در کمتر از ۱۰ کیلومتری جنوب زانتوس قرار دارد و اغلب از زانتوس و لتون بهعنوان یک مکان یاد میشود. زانتوس و لتون شهرهای باستانی برجستهای در ساحل لیکیا هستند و در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیدهاند. بقایای سه معبد که هرکدام به یکی از سه خدا اختصاص داشتند، در کنار هم و در مرکز محوطه قرار گرفتهاند. همه آنها در محل معابد پیشین ساخته شدهاند. معابد آرتمیس و آپولون در آتش سوختند، اما بخش زیادی از سنگهای معبد لِتو هنوز به چشم میخورد. معبد لِتو که از سنگآهک بسیار مرغوب ساخته شده، از همه سالمتر باقی مانده است. با توجه به ابعاد و کیفیت ساخت، این بنا یکی از بهترین نمونههای معماری در ترکیه است.
ویرانههای باستانی فاسلیس: تاریخنگاران قدمت این شهر باستانی یونانی و رومی را به سال ۷۰۰ پیش از میلاد نسبت میدهند. فاسلیس بهدلیل موقعیت برجستهاش میان دو بندر، به بندری پررونق برای دادوستد دریایی تبدیل شد و مردم بسیاری را به سکونت در آن جذب کرد. این جایگاه و ثروت چشمگیر، متأسفانه توجه سپاهیان مهاجم، از جمله ایرانیان و اسکندر مقدونی را نیز به خود جلب کرد. در سال ۱۸۱۱، کاپیتان فرانسیس بوفورت ویرانههای شهر باستانی را کشف کرد و ۲۰ سال بعد کاوشها آغاز شد. یکی از چهرههای شناختهشدهای که در کاوشها شرکت کرد، جهانگرد جسور، فریا استارک بود که اندکی پس از جنگ جهانی دوم به ترکیه سفر کرد.
اولودنیز: بازدید از ساحل اولودنیز فرصتی است برای تماشای یکی از چشماندازهای زیبا و دیدنی منطقه مدیترانهای ترکیه. این ساحل به دو بخش، ساحل بلجکیز و تالاب آبی، تقسیم میشود. نزدیک به ۵۰ سال است که از زمان گسترش سفرهای بینالمللی، گردشگران به ساحل اولودنیز در فتحیه میآیند. اولودنیز که در درهای سرسبز و مشرف به کوه باباداغ جای گرفته، از سمت روستاهای هیسارونو یا اوواجیک امتداد مییابد و چشماندازهای شگفتانگیزی از آبهای فیروزهای درخشان، درختان زیتون و شنهای سفید پیش رویتان میگذارد. وقتی آنجا هستید، با تاکسی دریایی از ساحل به دره پروانهها هم بروید. اولودنیز بخشی از استان بزرگتر فتحیه است؛ منطقهای که در پشت شهر اصلی، مقبرههای باشکوه لیکیایی را نیز در خود جای داده است.

نکات تکمیلی: از دیگر مکانهای محبوب در تپههای لیکیا میتوان به ساحل پاتارا، پارک ملی و ویرانههای باستانی آن اشاره کرد. ساحل پاتارا طولانیترین ساحل ترکیه است و محل کمپینگ نزدیک آن، چشماندازی فوقالعاده از این نوار شنی دارد. بازدید از سیمنا و ویرانههای شهر غرقشده ککووا در نزدیکی آن نیز ارزش وقت گذاشتن دارد. اگر پیادهروی برایتان دشوار است، در تابستان با یکی از قایقهای محلی به آنجا بروید. از مقبرههای صخرهای لیکیایی میرا در شهر دمره نیز دیدن کنید. ساحل کاپوتاش هم یکی از بهترین سواحل ترکیه است. ساحل کاباک مکانی عالی برای اقامت شبانه و لذت بردن از آرامش یا آشنایی با دیگر کوهپیمایان است. فانوس دریایی گلیدونیا نیز از جاذبههایی است که در این مسیر طولانی کمتر دربارهاش صحبت میشود.
نکته: مسیر رسمی را کیت کلاو، کوهپیمای بریتانیایی که عاشق این بخش از ترکیه شد، طراحی کرد. برای آشنایی بیشتر با این مسیر پیادهروی طولانی، به وبسایت مسیرهای فرهنگی ترکیه سر بزنید. این وبسایت نهتنها اطلاعات جالبی درباره مسیر لیکیا دارد، بلکه مسیرهای پیادهروی محبوب دیگر در ترکیه را نیز معرفی میکند.
جاهای دیدنی زیبا: هنگام گشتوگذار در جاهای زیبای ترکیه، با کمبود ایده روبهرو نخواهید شد. این کشور پهناور، که سیوهفتمین کشور بزرگ جهان است، چشماندازهای خیرهکنندهای دارد که هرکسی باید دستکم یکبار آنها را ببیند. از فلاتهای سرسبز کوههای کاچکار گرفته تا سواحل شنی طولانی مدیترانه و هر آنچه میان این دو قرار دارد، این مناطق بهراحتی هرکسی را که در پی یافتن زیباییهای بیشتر در جهان است جذب میکنند و پس از پیمودن مسیر لیکیا در ترکیه، مقصدهایی ایدئال برای بازدید هستند.
