به قلم:
Nezir Can
ترکها هیچ کاری را به اندازه جشنگرفتن دوست ندارند! چه به مناسبت دورهمی خانوادگی باشد و چه فرصتی برای گردهمآمدن اهالی شهر، برای موفقیت هرچه بیشتر این رویدادها سنگ تمام میگذارند.
این جشنها شامل مراسم سالانهای در سراسر کشور میشود که اغلب به موضوعی خاص اختصاص دارند. بعضی از این جشنوارهها مذهبیاند و برخی دیگر به پاسداشت فرهنگ، سنتها یا حیاتوحش برگزار میشوند؛ اما گاهی وقتی خارجیها از موضوع جشنواره باخبر میشوند، با تعجب ابرو بالا میاندازند.
کشتی با روغن کرکپینار
تصور مردان تنومندی که شلوار چرمی پوشیدهاند و بدنشان را به روغن آغشته کردهاند و با هم کشتی میگیرند، شاید به داستان یک رمان پرهیجان شبیه باشد؛ اما این جشنوارهای واقعی است که در ماههای ژوئن و ژوئیه در منطقه ادیرنه ترکیه برگزار میشود. این جشنواره بیش از ۶۰۰ سال قدمت دارد و نمایشی از قدرت و سلامت است.
البته آن را به غرور مردان ترک نسبت ندهید، چون این رسم به دوران ایرانیان و رومیان برمیگردد. برنده نهایی کسی است که حریفش را به زمین میزند یا او را بالای شانههایش بلند میکند. شرکتکنندگان نیز برای آنکه شانس بردن کمربند طلا را داشته باشند، باید با آزمایش مواد مخدر موافقت کنند. این رقابتی کاملاً جدی است!

کشتی شتر سلجوق
هر سال در ماه فوریه، جشنواره کشتی شتر با شور و هیجان در ساحل اژه ترکیه آغاز میشود. شترها را که با قالیچههایی پرنقشونگار و بسیار رنگارنگ پوشاندهاند، پیش از شروع شرطبندی دور میدان میگردانند. همزمان، گروه موسیقی روستا شروع به نواختن میکند و ترکها منقلها را برای برپا کردن ضیافتی آماده میکنند که در آن، نوشیدنی الکلی ملی یعنی راکی مینوشند.
برخی برگزارکنندگان را به حیوانآزاری متهم میکنند، اما آنها سریع توضیح میدهند که این رویدادها در این زمان برگزار میشوند، چون فصل جفتگیری شترهاست و شترهای نر در طبیعت اغلب برای جلب توجه شتر ماده با یکدیگر رقابت میکنند. به همین دلیل، پیش از شروع مسابقه، شتر مادهای را در میدان میگردانند تا شترهای نر را به هیجان بیاورند.
با شتر برنده و صاحبش با احترام زیادی رفتار میشود، بهخصوص در شهر زادگاهشان؛ اما تصور نکنید این رویداد صرفاً پوششی برای قمار است. قیمت یک شتر میتواند به اندازه دستمزد ۳ سال باشد و لیگهایی وجود دارند که شترها را با توجه به سن و بردهای قبلیشان، با رقیبانی همسطح از نظر قدرت روبهرو میکنند. سلجوق همواره مرکز کشتی شتر بوده، اما مسابقات و مراحل آن در سراسر ساحل اژه، از جمله در مناطق بدروم و دنیزلی، برگزار میشوند.

جشنواره هویج بیپازاری
شاید بهراحتی از خود بپرسید چرا شهری کامل باید هویج ساده را ارج بگذارد؛ اما منطقه بیپازاری در آناتولی مرکزی، ۷۰٪ از هویج ترکیه را پرورش میدهد و برداشت میکند. هر چیزی را که بتوان با هویج درست کرد، از جمله آبمیوه، کیک و راحتالحلقوم ترکی، میفروشند. این رویداد ۳ روزه که اغلب در ماه ژوئن و پس از پایان برداشت هویج برگزار میشود، رقصهای فولکلور سنتی و البته فرصتهای فراوانی برای خوردن هرقدر هویج که بخواهید دارد!

جشنواره شن آنتالیا
هزاران تن شن در سواحل شمالی، غربی و جنوبی ترکیه گسترده شده است؛ پس چرا منطقه آنتالیا یک جشنواره کامل را به آن اختصاص میدهد؟ در واقع موضوع جشنواره خود شن نیست، بلکه کاری است که میتوان با آن انجام داد؛ بهویژه هنر.
شرکتکنندگان با ترکیبی از آب و شن، بر اساس موضوع آن سال مجسمه میسازند؛ موضوع سال ۲۰۱۵، هفت عجایب جهان و اسطورهشناسی است. البته تصور نکنید این جشنواره مخصوص آماتورهاست؛ شرکتکنندگان سالهای گذشته مجسمههایی شگفتانگیز و هماندازه نمونه واقعی ساختهاند که ساخت هرکدام روزهای زیادی طول کشیده است. این رویداد در محدوده ساحل لارا در آنتالیا برگزار میشود و خبر خوب این است که از ماه مه تا اکتبر، در تمام تابستان ادامه دارد و قیمت بلیت آن فقط ۱۵ لیر است.

جشنواره لاله استانبول
اگر فکر میکنید لالهها خاستگاهی هلندی دارند، این جشنواره ممکن است عجیب به نظر برسد؛ اما برای دوستداران استانبول، این جشنواره ادای احترامی شایسته به گلی ساده است که در دوران عثمانی از ترکیه به جهان معرفی شد. بله، درست است. باید از عثمانیها برای این گل خوشعطر سپاسگزار باشید؛ گلی که امروز هزاران هکتار از زمینهای هلند را پوشانده است. عثمانیها در قرن ۱۶، محمولههای بزرگی از آن را با کشتی به هلند فرستادند و با گذشت زمان، مردم فراموش کردند که این گل در اصل از ترکیه آمده است.
در تمام ماه آوریل، فرشی از بیش از یک میلیون لاله در گونههای مختلف و با رنگهای گوناگون، سراسر استانبول را میپوشاند؛ از پارکها گرفته تا فضاهای سبز محلههای مسکونی و شهری. خبر خوب این است که برای تماشای لالهها لازم نیست پولی بپردازید، چون همهجا هستند!

جشنواره خمیر مسیری مانیسا
این جشنواره به ترکیبی عجیب از ۴۱ گیاه و سبزی اختصاص دارد و پیشینهاش به سال ۱۵۲۷ برمیگردد؛ زمانی که این ماده خمیریشکل لبخند را به لب همسر سلطان عثمانی، سلیم، آورد. بنا بر روایتها، پس از مرگ سلیم، همسرش عایشه غمگین و سوگوار بود و پسرش، سلیمان قانونی، به پزشکی دستور داد تا درمانی پیدا کند. این داروی طبیعی آنقدر مؤثر بود که سلطان هر سال آن را رایگان توزیع میکرد.
منطقه مانیسا در ساحل منطقه اژه ترکیه هر سال در ماه آوریل با اجرای موسیقی، نمایش لباسهای سنتی و رقصهای فولکلور این جشنواره را برگزار میکند؛ اما بخش هیجانانگیز ماجرا این است که مردم جلوی مسجد گرد هم میآیند تا شیرینیهای خمیری را که از بام به پایین پرتاب میشوند، بگیرند.
هر سال بیش از هزار جشنواره در سراسر ترکیه برگزار میشود؛ بعضی عجیب و بعضی چندان هم غیرعادی نیستند. اگر جشن و شادی را دوست دارید و به این کشور سفر میکنید، جشنوارههای شناختهشدهتری مانند جشنواره سالانه جاز استانبول و مسابقات بینالمللی قایقرانی بادبانی مارماریس را از دست ندهید. انتخابها بیپایان است!

مدیر عملیات
نزیر 'نز' جان، مدیر عملیات در Property Turkey و نویسندهای در زمینه فرهنگ ترکی، سبک زندگی و زندگی روزمره در سراسر این کشور است. از زمان پیوستن به این شرکت، او به خوانندگان بینالمللی کمک کرده تا درک بهتری از چگونگی زندگی، کار و استقرار در ترکیه به دست آورند.
مشاهده پروفایل کامل نویسنده →
"{{ rec.video.title }}"
